การบ้านเลข จารย์ให้เวลาสามอาทิตย์ เพิ่งทำเมื่อคืน แล้วดันเจือกลงเวลาทำงานไว้ตอนเช้าอีก สรุป เมื่อคืนไม่ได้นอนคับ สอนเสร็จกลับมา น๊อก นอนเอาแรงแล้วไปมหาลัยส่งการบ้าน เวลาสมองมันไม่ทำงานเนี่ย มันโง่จริงๆนะ หาเมล์บ๊อกซ์ ส่งการบ้านไม่เจอ ฮ่าฮ่า ยืนเบื้ออยู๋หน้าห้องส่งจดหมายของตึกอาจารย์นานนนนนนมาก ไม่นึกว่าจะไปเสียเวลากะงานเลเบอร์ได้นานขนาดนี้

แล้วก้อลอยไปติวเลขเหมือนเช่นทุกอาทิตย์

เสร็จแล้วมีไปกินข้าวกะเพื่อนป่าป๊า วันนี้ว่าจะกินเทปปันที่imperial hotel ราคาไม่มากไม่มาย หัวละสองหมื่น โอ้ โอ โอ แต่ไม่มีที่ กรี๊ด โอ้ หัวละสองหมื่นแล้วยังเสือกเต็มได้อีกอะ แม่เจ้า คนยี่ปุ่นมันจะรวยกันไปไหน

เลยลองโทรไปmatsusaka kyu ร้านประจำอิฮั้นเวลาโหยหาเนื้อดีดี โทรแบบไม่หวังอะไรเพราะอีร้านนี้มันก้อเต็มของมันตลอด แต่โทด มันบอกว่าถ้ามาตอนนี้เลยมีที่ โอ้แม่เจ้า ได้ได้ ไปเลย เดินกันไปจากimperial hotel แป๊บเดียวถึง วันนี้เนื่องจากไม่ใช่ตังตัวเอง เลยสั่งคอร์สแพงสุดมันไปเลย หัวละหมื่นแปด โอ้ ธรรมดาประเดิมที่ซากปู แต่วันนี้มีล็อบสเตอร์ตัวขาวจั๊วะน่าเจี๊ยะนอนรออยู่ในห้อง กรี๊ด ไม่รออะไรจับย่างในทันได ฮ่าฮ่า

เนื้อดีเหมือนเคย อร่อยเช่นเคย ไม่เคยผิดหวัง

เพื่อนป๊าแฮ๊ปปี้ ดีใจถ้วนหน้า  แถมอิฮั้นได้albion แถมกลับบ้านมาอีก คือธรรมดาใช้ลาแมร์ ไม่ได้ใช้ยี่ห้อนี้หรอกนะ มันเป็นของยี่ปุ่น กลิ่นมันแปลกๆ ได้ยินครั้งแรกก้อจากไอ้ปอมเนี่ยแหละ ตอนนี้มันกลับไปเลยไม่มีใคร พูดถึงalbionให้ฟังอีกเลย

แต่เพื่อนป่าป๊าไปได้เป็นรางวัลมาตอนเล่นกอล์ฟเมื่อวาน ไม่มีใครจะเอา ไม่เอาก้อคงทิ้งไว้อารมณ์นั้น อิชั้นฟังคำว่าจะทิ้งก้อบอกในทันใด งั้นทิ้งมาทางนี้เถอะค่า โง่ๆก้อเอามาทาตัวก้อยังดี

วันนี้เลยได้ทั้งลาภปากทั้งลาภของ เป็นวันดีดีหนึ่งวันของคนหนึ่งคน