ใครได้อ่านไดเมื่อวานคงรู้ว่ามันเศร้า แต่ในที่สุดวันนี้มันเป็นวันของเรา ฮ่าฮ่า

ในที่สุดก้อได้อ่านแล้วค้าบ พี่โดมขอบคุณมากนะค้าบ ขอแนะนำแทกดีดีที่อยากให้ทุกคนลองอ่าน อ่านแล้วโลกสดใสอะ ขอบจัง

ช่วงนั้ชอบอ่านแทกรักเรายังหวานอยู๋มากเลยอะ หากท่านใดคิดจะเขียนเตรียมตัวเห็นอิฮั้นไปเห่าหอนในคอมเมนต์ได้เลยนะฮ่้า กร๊ากกก    

กลับมาเรื่องอิฮั้น

เมือคืนนั่งคิดถึงตีสี่กว่าว่าจะสมัครอินเทิร์นชิพดีเป่า คิดยังไงก้อคิดไม่ตก คือขี้เกียจทำแต่อยากทำอะ อารมณ์นี้เนี่ยเป็นสันดานแล้วอะนะ แก้ยาก สรุปก้อลองทำดีกว่า เลยเมล์ไปขอใบเรคคอมเมนจากพระจารย์กันดื้อๆ แล้วไปนอน จริงๆต้องตื่นเก้าโมงมีนัดไปเยี่ยมพี่โยโกะเค้าเพิ่งคลอดน้องอยากเห็นหน้าน้อง แต่เมื่อเช้าตื่นมาฝนตกแรงโคด ฝ่าไปไม่ไหวอะ ต้องไปตั่งไซตามะ ก้อเลยโทรไปแคนเซิลว่าขอไปวันอาทิตย์แทน แล้วเป็นอันรู้กันว่าพอว่างก้อไปนอนต่อ กร๊าก

งัวเงียตื่นมาอีกทีบ่ายสอง เห็นเมล์จารย์ กรี๊ดดดดด จารย์ให้ไปหาก่อนบ่ายสาม ตายยยย ขอปีกด่วน จะบินไป แต่เผอิญไม่มีอะนะคร๊าบ เลยโทรไปอ้อนแทน ขอไปเกือบเป๊ะๆ จารย์ใจดีอะ รอให้ด้วยอะ น่ารักที่ซู๊ดดด ว่าแล้วก้อกระเซอะกระเซิงไปมหาลัย พอเห็นหน้าปุ๊บ จารย์ก้อบอกมาเลยว่าเมื่อเช้าไปคุยกะที่อินเทิร์นแล้วนะว่าจะมีเด็กไปสมัคร โหหหหหห อะไรจะเร็วปานนั้น อย่ากดดันสิค้าบ เพิ่งตัดสินใจก่อนนอนมะกี๊เองอะ ใจร้าย the point of no return มันเป็นอย่างนี้นี่เอง

จารย์ก้อเขียนๆ แล้วอยู่ดีดีก้อบ่นอยากได้สรุปตีสิสซะงั้นอะ อยากร้องไห้เพราะเรื่องของเรื่อง มันหายไปแล้ว ตอนกลับไทยไปฟอร์แมทเครื่องเลยเอาไฟล์ไปเก็บในฮาร์ดดิสก์ แล้วน้องชายสุดที่เลิฟก้อดันไม่รู้เรื่อง ฟอร์แมทฮาร์ดดิสซะงั้น กร๊าก ความซวยมันไม่เข้าใครออกใคร ตอนนี้เลยหมดไม่เหลืออะไรเลย แต่แบบ มันหายตอนเขียนตีสิสเสร็จแล้วก้อเลยข่างหัวมัน ไม่นึกว่าจะใช้แล้วเลยไม่สนใจก้อเลยปล่อยมันไป นี่ถ้าหายตอนยังไม่เสร็จเนี่ย เอามีดมาแทงกันให้ตายเลยง่ายกว่า ตอนนี้เลยอยู่ในโหมดเซ็ง เพราะทำได้แค่พิมพ์ใหม่ให้จารย์อะนะ ที่ทำเนี่ยสรุปจะคุ้มเป่าก้อไม่รู้ เค้าจะรับแค่สองคนในยี่ปุ่น คงจะได้หรอกนะ สมัครยังไงก้อไม่มีลุ้นเท่าไหร่ แต่เอาเหอะ สู้ตาย

เสร็จก้อไปเล่นโยคะ คนข้างหลังวันนี้พาแฟนมาเล่นด้วย หน้าตาดีอย่างไม่น่าให้อภัย ฮ๋าฮ่า วันหลังพามาอีกนะ