วันนี้ตื่นเช้ามากกกก นอนไปสามชั่วโมงได้ แต่วันนี้พลังใจเกินร้อย ไม่มีไรหรอกแค่มีแฟมิลี่เซลของโคช ฮ่าฮ่า เรื่องช๊อปปิ้งเดี้ยนสู้ตราย

แต่โทดเหอะ มันลดแล้วก้อยังแพงอะ หมายถึงถ้าเทียบกะราคาที่เมกาอะนะ เปิดสองโฮมเพจเทียบราคาแล้วเนี่ย หัวใจจะวาย ราคาเกือบสองเท่า เพราะชานั้น ลดที่ยี่ปุ่นหาสิบเปอร์เซนแล้วก้อจะได้ราคาเดียวกะ ไปซื้อที่เมกา แต่จะให้บินไปเมกาซื้อก้อกะไรอยู่ เลยตัดใจ ถอยหนังกลับมาอันนึง แพงสุดในโกดังละ อยากได้อันอืนด้วยอีกซะสิบใบ แต่แบบ เงินมะมี (TOT)

ซื้อปุ๊บก้อใช้เรย ม่ายเห่อออ..........ไม่เคยเห่อ กร๊าก

เดินไปเจอไมที่ชิบุย่า ไมอยากดูโคช เลยไปอีกรอบ ฮาฮ่า คนขายทักคำแรกว่ากระเป๋าสวยนะคะ ขอบคุณที่ใช้นะค้า ดิฮันนึกในใจ พี่ก้อลองบอกว่าไม่สวยสิฮ้า จะฟ้อง ฮ่า แล้วเค้าก้อบอกต่อว่ากระเป๋าเป็นลิมิตเตด อืม ชมไปเรื่อยๆๆ ตอนแรกฟังแล้วก้อโออะนะ แต่แบบ เริ่มเยอะ กลายเป็นเลี่ยน เลยเดินออกมาดีกว่า ไอ้ไมหัวเราะใหญ่เลย เคยเจอแบบนี้ที่Samantha แต่ยังไม่หนักเท่านี้อะนะ ช๊อกไป

วันนี้กินข้าวที่ร้านอิตาเบียนบนปาร์โกชิบุย่า อยากกินปลาไหลแต่หาไม่เจอ ไม่อาหย่อยเลยอะ ธรรมดาโคด กินเสร็จก้อไปสมทบพี่ฮง เดฟ กาน ที่ไทยเฟส คนเยอะโคดดดดด คือคนคงหนีฝนเมือวานแล้วมาวันเดียวกันหมด คนแน่นแน่นแน่น ไม่ไหวแล้ว มาจากไหนกัน

มาไทยเฟสต้องซื้อน้ำฝรั่งฮ่าฮ่า เลยเอาซะหน่อย ไปต่อแถว แบบ กี๊ดกี๊ด แถวยาวปรี๊ดดดด กว่าจะฝ่าฟันไปถึงน้ำมาลี เกือบหายใจไม่ออกตาย หยิบมาหนึ่งกล่องแล้วก้ออยากจะซื้อน้ำมะม่วงด้วยก้อเลย มัวแต่ถามเรื่องน้ำมะม่วงกะคนขาย อีป้าข้างหลังหยิบน้ำฝรั่งไปหกอัน หมดเลยอะ แล้วคนขาย หันมาบอกว่า น้ำมะม่วงหมด ฝรั่งก้อหมดแล้ว ที่ป้าหยิบไปสุดท้ายแล้ว โหหหห กรี๊ดร้านแทบแตก กะไปด๊อกคิกหลังอีป้าแล้วตบตีเอาน้ำฝรั่งมา เคือง ตอน ต่อแถวจ่ายเงิน สายตาเหลือบไปเห็นน้ำมะม่วงที่เค้าไม่เอาแอบวางอยู่กะกองมาม่าข้างหน้าห่างไปห้าช่วงตัว สายตาเป็นประกาย เดินออกจากแถวพุ่งเข้าไปจะคว้า ก่อนถึงแค่เสี้ยววินาทีอีลุงที่ไหนไม่รู้มาคว้าเอาไป แสดดเฟร้ย เส้าโคด ในใจโวยวายเอาน้ำกรูคืนมา แต่ก้อทำได้แค่ทำหน้าเศร้า วันนนี้มันไม่ใช่วันของเรา... เนอะไมเนอะ

วันนี้อยู่ดีดีก้อหนาวอีกรอบอะ อยู่ดีดีก้อกลายมาเป็นสิบองศานิดนิด แถมต้องเดินข้างนอกทั้งวัน ต้องรอดูคอนเสิร์ตโปเตโต้ แบบจะรอที่งานก้อหมดอารมณ์เลยอะ สุดท้ายหนาวจัดเลยหลบภัยหนาวไปที่ร้านโดนัทand on and โคดชอบร้านนี้ กินประจำข้างโรงเรียน แต่ดันมารู้ว่ามันเป็นลูกน้อง mister donut อีกที แค่แพงกว่าสองเท่า ฮ่าฮ๋า ชอบ

ใกล้ๆคอนเสิร์ตก้อกลับไปหน้าเวทีอีกที ป้ากะเด็กเต็มเรยยยย ปีนี้มีลุงแปลกๆเต็มเลยอะ เบื่อ แบบ มีพวกลุงมาหาสาวไทยด้วยอะ แบบ แหวะ

จำได้ว่าปีที่แล้วมันโคดดดดพ่อโคดแม่ กะโมเดิร์นด๊อก กะโดดกันหมดชีวิต ปีนี้ลุงกะป้ายี่ปุ่นเยอะจัด แถมเจือกไปยืนตรงนั้นพอดีอีกไม่มีใครเต้น ไม่มีใครกระโดด ไม่มีใครร้อง กลายเป็นยืนอยู่กลางหลุมดำ จะกระโดดมากก้อเกรงใจ จะร้องก้อไม่มีใครร้องด้วย เซ็งเปร๊ดดด วันนี้อยากถามพวกป้าๆลุงๆเหลือเกินว่า มากันทำไม มายืนเคารพธงชาติเหรอเพ่ 

แคลอรี่ที่เสียไปศูนย์ (T_T) วันนี้มันม่ายช่ายวันของคนสวยเจงเจงดร้วยยย

หลังจากเซ็งจากคอนเสิร์ต คนเริ่มซาๆ นักเรียนภาษาไทยอิฮั้นเดินมาทักเป็นร้อย ว่า มะกี๊เห็นเซนเซเต้นด้วย

อร้าวววว ซวยชะกรู เสียการปกครองหมด คือป้ามันไม่โดด อิฮั้นเลยเด่นจัดไปอีก สวยจัดก้องี้อะนะ

เสร็จแล้วก้อไปกะหาของกินกะพรรคพวก เฮฮาตามประสาที่เม้งมาทั้งวัน เก็บกด โวยวาย กรี๊ดๆ ในร้าน  จนทุกคนเริ่มเป็นห่วงว่าเป็นไรมากเป่า ฮ๋า ปล่อยชั้นไปซะวันเหอะ

ปล ปีหน้าสายลับบอกมาว่า จะครบรอบสิบปีงานไทยเฟสโตเกียว คอนเสิร์ตจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เคยเป็นมา อยากรู้จังว่าใครจะมาอะ ไม่หวังไรมาก ขอเท่าแค่ปีที่แล้วก้อพอ ฮ๋าฮ่า