บินกลับยี่ปุ่นแร้ว เศร้า จิง น้องชายได้ไปดู melody of life รอบวันนี้ด้วยอะ มีพี่บุรินทร์ไปร้องด้วยค้าบ เสียดาย อยากดู

โดนป๊าไล่เข้า เกตตั้งแต่สองชั่วโมงก่อนบิน ดั่งที่คาดไว้ สามปีที่แล้วโดนไล่ก่อนสามชั่วโมง วันนี้เลยถือว่านิดหน่อยนะคะ เอาหนังสือไปนั่งอ่านเล่น เลยไม่ต่อยเท่าไหร่

ขาไปฮ่องกง ได้เสิร์ฟอาหารเป็นแถวสุดท้ายอะ คือนั่งครงกลางแล้วพี่แอร์เสิร์ฟสองคัน คันแรกเริ่มจากข้างหน้า อีกตันถอยหลังมา มาเจอกันตรงกลางคืออิฮั้นฮะนะค้า คือกว่าจะได้กินน้ำกินข้าวก้อล่อไปอีกครึ่งชั่วโมงแลนด์

อืม แถมข้าวหน้าไก่ที่อยากกินก้อโดนเค้าเอาไปหมดแล้ว เหลือแต่อาหารอินเดีย แปลกมากบินจากไทยไปฮ่องกงแต่เสิร์ฟอาหารอินเดีย  สงสัยไม่ถูกกะสายการบินนี้จริงๆด้วยอะ

ขาจากฮ่องกงคราวนี้ได้ทรานสิทนานเลยได้เดินไปเดินมา ในดิวตี้ฟรีนึ๊ดนึง แต่ไม่มีไรน่าซื้อเลยอะ เหมือนสุวรรณภูมิด้วย อยากกินหนมฮ่องกง ก้อไม่มี ก้อเลย ไม่ได้อะไรติดมือมาเลย

ดูหนังไปหนึ่งเรื่องครึ่ง  national treasure ง้านง้านอะนะ กะclover field มันใช้กล้องมือสั่นๆใช่มะ คนดูคงรู้อะนะ โอ้โน ตาลาย แถมดันไปดุตอนเครื่องตกหลุมอากาศอีก แมร่ง เมาเครื่องแลย เซ็งเปร๊ดดด