กลับไทยวันนี้นะค้า เครื่องออกเช้าโด่เด่ ทรานสิทฮ่องกง คงรู้ว่าสายการบินอารายนะ ก้อนั่งรถไฟคันเดิม ที่นั่งมาแล้วห้าครั้งเดือนนี้ ตอนนี้เป็นนาริตะโปรเฟสชันนอล ถึงเทอมินอล แปดโมงเป๊ะ ไปต่อแถวเชคอินยาวมากกกกกก อุตส่าห์ไปก่อน ตั้งเกือบสองชั่วโมง เสร็จแล้ว ไม่ได้นั่งริมถนน เซ็ง คือเป็นคนชอบกินน้ำแล้วก้อเข้าห้องน้ำบ่อยๆอะ  เช็คอิน เดินอืด บนเครื่องมีหนังดู สองเรื่องเลือกไม่ถูก ฮ่า เลยดู ps I love you ยังไม่ทันสิบนาที น้ำตาหยดแหมะแหมะ อีลุงที่ประกบข้าง หันมามอง ฮ่า แต่เราหน้าด้าน ยังคงดูต่อไป น้ำตาท่วมหน้า ตอนหลังเริ่มแย่ขนาดน้ำมูกเริ่มตัน สะอึกสะอื้น น่ากัว เลยเปลี่ยนช่องเป็น I am legend แทน ดันเจอตอนผัวเมียเค้าลากันก่อนโรคระบาดอีก มาร้องไห้ต่อกะอีกเรื่อง สรุป ไฟล์ทนี้ ตาบวม กินข้าวไปน้ำตาไหลไป ข้าวบนเครื่องไม่อร่อยเลยอะ เฮิร์ท ดูเสร็จก้อแลนด์ฮ่องกงพอดี นึกว่าจะได้แวะช๊อปปิ้งฮ่องกงซะหน่อย แต่แบบ เปิดดูboarding pass hongkong-bkk หัวใจจะวาย ต้องเข้าเกทบ่ายสอง บ่ายสองยังอยู่ในเครื่องบินอยู่เลย ฮ่า ไปไม่ทันแน่นอน วิ่งหน้าตั้งไปเกท ได้กลิ่นข้าวหน้าเป็ด โคตรอยากกินอะ เพราะกินข้าวบนเครื่องจากโตเกียวไม่ลงอะ

แต่อด

ขึ้นเครื่องบินโดยปลอดภัย ไม่มีไรให้ดูเลย แต่แค่สองชั้วโมง ก้อเลยไม่ค่อยเป็นไร

ว่าจะบริจาคเงินให้ยูนิเซฟบนเครื่องแต่ไม่มีแอร์คนไหนสนใจเค้าเลย เสิร์ฟน้ำก้อแย่ๆ ไม่ยิ้มด้วยอะ 

แอบเฮิร์ท อีกรอบ

 แต่ข้าวจากฮ่องกงไปไทย เป็นปลาอบอะ อร่อยกว่าจากโตเกียวเยอะเยอะ กินหมดเรียบ เพราะหิวจัด ยังตั้งแต่เช้าแทบไม่ได้กินอะไร

เครื่องแลนด์ พ่อมารับ แล้วไปรับน้องกะแม่ไป กินก๋วยเตี๊ยวเป็ดหน้าจุฬา  กร๊าก คิดถึงงง มะกี๊ตอนอยู่ฮ่องกงอยากกินพอดี๊พอดี โคตรโชคดีอะ