ทำงาน กันหูดับตับไหม้ สอนสามโรงเรียน วิ่งไปวิ่งมา มีเซมิน่าแถมตรงกลางด้วย ปวดหัว วันนี้อุตส่าห์ เลิกสอนไปคลาสนึงแต่ยังอุตส่าห์ไปเซมิสาย สามารถโคตร

ดีนะเมื่อคืนไม่ออลไนท์ กินพอรับไหว แต่แค่หัวยังไม่ได้สระ ฮ๋า

นักเรียนทั้งหลายวันนี้น่าสงสารยิ่งนัก

ทำงานกันไม่มีเวลาหยุด แต่ซาไวซังหยุดอีกแล้วอะ ไม่รู้เมียเค้าเป้นไรมากเป่า วันนั้นหยุดแล้วมารู้อีกทีว่าเรียกรถพยาบาลมาที่บ้าน อาการท่าจะหนัก

พอเสร็จเร็วก้อเลยไปหาคนกินข้าวด้วย  พี่ฮงนะเอง

กินข้าวหน้าหมูไมเซน อาหย่อย

แต่เหนือยๆๆๆ เหนื่อยจนไม่อยากคุยกะใคร กลับมานั่งเขียนแอปแต๊กให้น้องชาย กว่าจะเสร็จตีสาม พรุ่งนี้ที่นัดกะพี่เอกจะไปฟุจิคิวเลยชิ่งไปซะ กร๊าก

อยากไปนะ แต่แบบ สังขารไม่ไหวจริงๆ เหนื่อยไปนิด