วันนี้ตื่นตีห้า นั่งรถไฟเที่ยวแรกๆ ตืนเช้ากว่าออกไปรับแม่ที่แอร์พอร์ตอีก ฮ่าฮ๋า ก้อมันตื่นเต้นนนนนีนา

ไปถึงร้านหกโมงเป๊ะ นึกว่าจะมาก่อนปอมแต่ดันหลง เซ็ง กะจะแซวมันซะหน่อย

เข้าไปในร้าน เห็นกิโมโนตัวเองแขวนไว้ สวยมากมากเลยอะ ดีใจ  นั่งมองจนแม่หาว่าบ้า คนทำผมที่จองไว้ยังไม่มา เพราะนัดไว้หกครึ่ง มาเร็วไป ก้อนั่งรอ แต่งหน้าแม่ไปพลาง ดูไอ้ปอมแต่งหน้าไปพลาง แล้วช่างก้อโผล่มา

ช่างแต่งตัวฮิปปี้มา ทำเอาตกใจว่าวันนี้ชั้นจะรอดมั๊ย แต่แบบ เธอใจเย็นโคดดดดด ค่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เติมทีชั้นไอ้ปอมทำผมแต่งตัวเสร็จอีนี่เพิ่งได้แค่เบสกะเฉดดิ้งหน้า โอ้ ทำทุกคนหวั่นไหวว่าจะไปงานทันมั๊ย

แต่สรุปหน้าสวย ผมเริ่ด คุณนายโคตระ ดีใจทีเดียว คนใส่ฮากามะให้ก้อทำให้ดี ไอ้เมย์ขู่ไว้ว่าจะแน่นมาก อืม ไม่แน่นเลยยยยย คือทำดีมากอะ แล้วพวก เครื่องในที่ซื้อมาสุดไฮโซก้อไม่ได้ใช้ตั่งหลายอัน เสียดาย ไม่ใช่เงินเราก้อเหอะ

แล้วพอแต่งตัวเสร็จ เดินออกมาแม่ยิ้มแก้มปริ ท่าจะดีใจก้อเลยแอบดีใจเล็กน้อย

ขึ้นไปชั้นสามเป็นสตูดิโอปอมกะลังถ่ายใกล้เสร็จ เห็นลางช่างกล้องโหด สั่งท่าทุกคน เลยนั่งทำใจไว้ก่อน พอถึงคิว ไอ้ปอมมันไปบอกเค้าว่าอิฮั้นอยากได้โซฟา ฮ่าฮ่าฮ่า ช่างรู้ใจเจ๊มากนัก เป้นโซฟาแมเนียเล็กน้อย ดีอกดีใจได้ถ่ายรูปบนโซฟา คือกิโมโนมันดำ เลยตัดกันโชะเชะ ทุกคนเห็นโซฟาสวย เลยเอากันใหญ่ ครอบครัวไอ้ปอมเลยเอาด้วยขอใหม่อีกเซต ฮ่าฮ่า หมดตัวกันถ้วนหน้า ขำอีช่างภาพมากมาก มันบอกให้ทำตาโตๆ อย่าทำตาหยีได้มะ โหหหห ฟังแล้วของขึ้น  ไอ้เวน เกิดมาตาแค่นี้เฟร้ย เห็นคุณหญิงแม่ที่มาด้วยกันมะ  คนผลิตก้อมีตาหยีแค่นั่น จะเอาตาโตแค่ไหนวะ

ถ่ายเสร็จเลือกเร็วตามกำหนดเป๊ะ เดินทางไปฮิโยชิตามกำหนดเป๊ะแต่รถไฟเจือกเปลี่ยนเป็นรถด่วนกลางทางซะงั้นอะ เลยต้องนั่ง เลยผ่านไป แล้วไปนั่งรถธรรมดาย้อนกลับมา ขากลับก้อลุ้นกันใจตุ๊มใจต่อมว่าจะทันมั๊ย

วิ่งกันหน้ามืด แม่อิฮั้นกะ พ่อน้องปอมเกือบวิ่งกันไม่ไหว น่าสงสารมาก เห็นแล้วแบบ ไม่น่าเลยตรู พาผู้ใหญ่มาทรมาน แถมตอนขึ้นรถไฟตอนย้อนกลับเนี่ย น้องปอยขึ้นคนสุดท้ายโดนหนีบอีกตะหาก โห หัวใจจะวาย กรี๊ดดด

แต่ไม่เป้นไรเพราะเธอคอนเฟิร์มว่า บีทีเอส เจ็บกว่า ฮ่าฮ่า

แสดงว่าโดนหนีบมาอย่างช่ำชอง

ก้อถึงโรงเรียนอย่างปลอดภัย ถ่ายรูปอะไรไปตามเรื่อง เข้าพิธี ไปตามราว งานแอบโง่มาก แต่มีคนใส่กิโมโนแท้ๆมาด้วย หลายคนเลย สวยโคตร ฮากามะอยางเรา ตกสายตาไปไกลๆๆ อะนะ รอจบเอกก่อนเถอะ จะเอาแพงที่สุดในร้านเลยคอยดู

พิธีการในห้องใหญ่เสร็จ ทุกคนก้อ เดินแยกย้ายไปเอาใบประกาศกะเจ้าหน้าที่โรงเรียนในห้องเรียนแยกเป็นคณะ ไม่อลังการล้านแปดเหมือนไทยเลย เซ็ง 

รับใบเสร็จก้อไปถ่ายรูปหน้าสถานีอีก เพราะคราวนี้มีใบประกาศมาด้วย ฮ่าฮ่า

เสร็จแล้วก้อแยกย้าย ต้องไปกินข้าวกะผู้มีพระคุณ แตร่นแตน คนที่ตามจิกกิโมโนมาให้เรานะเอง นัดไว้บ่ายโมง ไปถึงร้านกันอย่างสบายใจ เค้าจองห้องเล็กๆให้ด้วยอะ โคตรน่ารักเลยอะ อาหารจัดมาเป็นชุด มีหูฉลามในชุดด้วย อย่างแพง ไม่กล้าถามราคา เค้าบอกเลี้ยงฉลองเรียนจบ ดีใจ

กินเสร็จเค้าก้อพาหม่าม๊านั่งรถชมซากุระรอบๆโตเกียว ไม่เคยนังแท๊กซี่นานขนาดนี้มาก่อน แล้วอยู่ดีดีฝนมันก้อตก เค้าเลยพาไปส่งที่ร้านสตูดิโอ เพราะต้องไปเอาของกลับบ้าน แล้วก้อเลยขอเค้าถ่ายรูปอีกรอบ เลยได้รูปกะเพือนป่าป๊า มาอีกหนึ่งอัลบั้ม แล้วที่ร้านเค้าก้อบอกว่าถ้าถอดฮากามะตอนนี้เดียวเค้าจะจัดการส่งชุดกลับเกียวโตให้เอง เลยต้องจำใจถอดทั้งน้ำตา ทั้งที่อยากใส่ไปกินข้าวกะเพื่อนๆตอนกลางคืนด้วยอะ

แต่ร้านก้อน่ารักนะ บริการให้เสร็จเลยอะ ใจดีโคด แพงก้อจริงเหอะ

ถ่ายเสร็จคืนของจ่ายเงิน ก้อนั่งรถกลับไปกินไอติมต่อที่เซนบิกิยะ ไอติมสตอเบอรี่ถ้วยละสองพันสุดไฮโซ เดือนนี้เดือนเดียวได้กินสองถ้วย โอ้ ลาภปากเจงเจง แม่สั่ง ไปบ่นไปว่ามันใหญ่กินไม่หมดหรอก แต่เอาเข้าจริงๆ เจ๊ก้อฟาดเรียบ ฮ๋า อร่อยอะเด้

กินเสร็จก้อแยกย้าย พาแม่มานอนที่บ้าน ส่วนอิฮั้นก้อไปแรดตามประสา ที่อุเอโน่ เมมเบอร์มีตั่งสิบชิวิต มาฉลองกัน ดีใจจริงๆ วันนี้ไม่เมาเพราะพรุ่งนี้มีสอนอะ เซ็งโคตร แถมในวงเหล้าดันคุยกันเรื่องชิวิตแต่งงาน ช่างทรมานหู หดหู่ แต่ละคนคุยกันว่าจะเลี้ยงลูกยังไง ฮ่า คิดทำไม เดี๋ยวมันก้อเป็นไปตามที่มันควรเป็นกันเองแหละ มีก้อรู้ไปเองแหละเนอะ

กลับบ้านรถไฟเที่ยวสุดท้าย หัวเหม็นระเบิด พรุ่งนี้มีสอนนะค้า ต้องรีบนอน