ตื่นเช้ามากกกกกกก ไปรับคุณนายที่สนามบิน ไปรถไฟคันเดียวกะทีไปรับไอ้แก้มเลย เพราะชานั้นไปสายเหมือนเคย ฮ่า คุณนายออกมายืนรอหน้าบูด นั่งรถฉิ่งฉับกลับมาบ้าน ดีที่ไม่ต้องเปลี่ยน มาเกยถึงหน้าบ้าน แต่กระเป๋าล้อดันพังวันนี้เลย ต้องแบกยกหามเป็นกรรมกร เล่นเอาเหนื่อยกว่าจะถึงบ้าน

เข้าบ้านมาไอ้แก้มยังนอนอืดตืด เพราะเมื่อเช้ามันอุตส่าห์ตื่นมาช่วยปลุกให้ออกไปรับแม่ น่ารักเจงเจง

วันนี้หม่ามี๊เลยเลี้ยงข้าวเด็กๆไปมื้อนึง หมูสเต๊ะต้มหน้าบ้าน ได้ไฟแช๊กมาสีอัน มันแจกฟรี ฮ่า พอได้ยินคำว่าฟรี อีไทย หยิบกันใหญสุดท้ายทิ้งไว้เป็นขยะที่บ้านอีก ตามเคย

กลับถึงบ้านมานั่งดูของที่น้องสองตัวต้องลากกลับไทย

โอ้แม่เจ้า กระเป๋าคนละห้าใบได้ จะเอากลับกันยังไง นึกไม่ออก ตอนแรกว่าจะนังรถไฟเพราะถูกสุด เอาเข้าจริงๆของเยอะจัด ไม่ไหว แล้วสุดท้ายตัดสินใจว่าจะชวยกันแบกเดินไปทีท่าแอร์พอร์ตบัส อยู่หลังบ้านอะนะ  หอบกันอีรุงตุงนัง มักมัก

เสร็จก้อกลับมานอนพักเอาแรง ตอนบ่ายๆออกไปสอน ทิ้งคุณนายให้ผจญภัยเองที่ห้างหน้าบ้าน ทำงานไปห่วงไป

ทำงานเสร็จรีบวิ่งกลับบ้านมา ตั้งแต่มายี่ปุ่นไม่เคยรีบกลับบ้านเท่าวั้นนี้ หม่ามี๊นอนยิ้มแฉ่งพร้อมขนมรอเต็มบ้าน อืม ความสามารถพิเศษจริงๆ พูดยี่ปุ่นไม่ได้ยังได้ของมาขนาดนี้ น่ากัวมัก แต่ก้อดีนานนานกลับบ้านมาแล้วมีข้าวรอที่บ้าน ให้ความรู้สึกเหมือนตอนทำงานอยู่ที่ไทย